Kırk yıl başkasının işini yaptım. Şimdi kendi ellerimle bir şey bırakıyorum.
Ayşe Demir kırk yıl bir tekstil fabrikasında çalıştı. Emekli olduğu hafta, kızının önerisiyle belediyenin seramik kursuna yazıldı. “İlk gün çamura dokunmaktan korktum” diyor. “İkinci gün eve gitmek istemedim.”
İki yıl içinde kendi tezgâhını kurdu. Bugün Zafer Mahallesi’ndeki atölyesinde on iki kadına ders veriyor; öğrencilerinin dördü kendi ürününü satmaya başladı.
Ayşe Hanım’ın en çok tekrarladığı cümle şu: “Yaşın geçti diyene kulak asmayın. Ben elli sekizimde başladım.”